Portret miasta
Schneverdingen – miasto pełne życia…
Miasto Schneverdingen razem ze swoimi miejscowościami Ehrhorn, Großenwerde, Heber, Insel, Langeloh, Lünzen, Schülern, Wesseloh, Wintermoor oraz Zahrensen obejmuje północno-zachodnią część powiatu ziemskiego Heidekreis. Ponad 30% terenu miasta o wielkości 234 km2 znajduje się w rezerwacie przyrody Lüneburger Heide. Schneverdingen ma 18.859 mieszkańców (stan: 01.12.2010), od 1972 r. jest "kurortem państwowym", a prawa miejskie otrzymało w 1976. Istnieją partnerstwa z Miastem i Gminą Barlinek (wcześniej Berlinchen) w Polsce (od
1995 r.) oraz z miastem Eksjö w Szwecji (od 2001 r.).
Miasto jest udziałowcem Zakładów Miejskich Schneverdingen GmbH, które gwarantują zaopatrzenie w prąd, gaz i wodę, oraz prowadzą baseny publiczne. Wspólną spółką miasta i Zakładów Miejskich jest Spółka budowy mieszkań, osiedlania i ruchu turystycznego (Spółka Miejska mbH). Spółka ta działa w dziedzinach usuwania nieczystości płynnych, turystyki i rozwoju miasta.
Pierwsza wzmianka w dokumentach o mieście Schneverdingen pochodzi z roku 1231, gdy biskup Iso von Verden zmusił wasala powołanego do zawodu wojennego, Lippolda von Zarenhausen, do rezygnacji z kasztelu "Snewordinge". Świadectwem z najwcześniejszych czasów jest chrzcielnica z brązu z XIV wieku, znajdująca się w kościele ewangelicko-luterańskim pod wezwaniem Piotra i Pawła, który został zbudowany w roku 1746.
Herb miejski Schneverdingen
Podczas Święta Wrzosów w 1937 r. nadano Schneverdingen obowiązujący do dzisiaj herb miejski.
Opis herbu:
Srebrna tarcza z czerwoną belką i czerwoną podstawą tarczy. W ostatnim polu znajduje się biała róża ze złotym gniazdem nasiennym.
Dzisiejszy herb miejski wywodzi swoje pochodzenie z herbu "klanu szlacheckiego" ze Schneverdingen, który na początku XIV wieku wywędrował do Lüneburga. Klan znajdował się w wysokim poważaniu przez następnych 300 lat, później jednak wymarł. Herb rycerski rodziny ukazuje błękitny hełm rycerski, otoczony czerwonymi pnączami roślinnymi i dwoma skrzydłami w czerwono-niebieskie paski, każde z nich przyozdobione białą różą.
Gmina zrezygnowała wówczas z ozdób i wybrała na herb jedynie tarczę z białą różą.
Biała róża stała się również sławna z powodu Święta Wrzosów w Schneverdingen. Kiedyś było to tradycyjne święto ludowe, określane mianem "Święta białej róży". Pierwsze "Święto białej róży" odbyło się w czerwcu 1922 r..
Również gazeta z 1928 roku nosiła miano "Biała róża".
W roku 1936, a więc rok po nadaniu dzisiejszego herbu miejskiego, "Święto białej róży" zostało przemianowane na znane "Święto Wrzosu".
Wcześniejsza historia miasta jest definiowana uprawą rolną na ubogich glebach wrzosowiskowych i małorolnej hodowli bydła. Dopiero od połowy XIX wieku na pierwszy plan wysunęły się zawody rzemieślnicze. Wielkie znaczenie miało przetwórstwo skóry w celu produkcji obuwia. W okresie rozkwitu tego rzemiosła ponad 300 szewców produkowało metodą chałupniczą buty w Schneverdingen. Z przekształcenia tej produkcji powstały liczne fabryki obuwia. Z powodu zmian strukturalnych w branży tej produkuje już tylko jedno przedsiębiorstwo.
Po drugiej wojnie światowej miejscowość przekształciła się z rozmarzonej wrzosowej wioseczki w małe miasto pełne życia. Z szybkim przyrostem zaludnienia połączony był wyraźnie odczuwalny przyrost gospodarczy, który doprowadził do znacznej poprawy infrastruktury. Dzisiejszy obraz miasta jest definiowany przez ponad 1.000 zakładów przemysłowych, rzemieślniczych, handlowych i usługowych, oferujących 4.000 miejsc pracy.
Ze względu na szczególne położenie krajobrazowe ruch turystyczny stał się istotnym czynnikiem gospodarczym przy ponad 200.000 noclegów rocznie i około miliona gości dziennych. Jest to tym bardziej istotne, po rezygnacji w roku 1994 z wojskowego wykorzystania poligonu Soltau-Lüneburg. Goście wrzosowiska mają do dyspozycji hotele, pensjonaty i mieszkania wakacyjne, łącznie 2.400 łóżek gościnnych.
Schneverdingen jest otoczone rozległymi wrzosowiskami, cichymi torfowiskami i lasami, jak też polami i łąkami, po których można wędrować wyznaczonymi szlakami. Na terenie rezerwatu środowiska Lüneburger Heide na byłym poligonie wojskowym wytyczono nową sieć szlaków do wędrowania, wycieczek rowerowych i konnych. Kto nie chce skorzystać z pomocy przewodniczek przy poznawaniu uroków krajobrazu, może udać się na samodzielną wyprawę poznawczą na szlaku eksploracji wrzosowiska i na szlaku poznawczym gospodarki rolnej. Nie wolno pominąć wycieczki do Ogrodu Wrzosowego z 140 różnymi gatunkami wrzosu i 120.000 roślinami z pobliskiego regionu wypoczynkowego "Höpen", jak też uroczego "Pietzmoor".
Pod starymi dębami gospodarstwa Möhr położona jest Akademia Ochrony Środowiska Alfreda Toepfera (NNA), miejsce międzynarodowych spotkań na temat ochrony środowiska pod patronatem Landu Dolna Saksonia.
Liczne obiekty sportowe i wypoczynkowe, jak hala pływalni "Heidjers Wohl", basen na wolnym powietrzu "Quellenbad", przestronne centrum sportowe z urządzeniami dla lekkoatletów i polami do uprawiania różnych dyscyplin sportowych, hale sportowe, hale i place tenisowe, duża hala widowiskowa, jak też obiekty wspólnoty wiejskiej i stowarzyszeń oferują wiele możliwości aktywności mieszkańcom i gościom.
Należy tu wyróżnić muzeum ludowe "De Theeshof", typowe bliźniacze gospodarstwo dolnosaksońskie z budynkami gospodarskimi. Odbywają się tu spotkania z historią ludową, jak też wystawy, odczyty i przedstawienia teatralne, utrzymane w duchu czasu. W filii Muzeum pulpitów i pisania piórem znajdującej się w miejscowości Insel ożywa powszedni dzień szkolny minionych dziesięcioleci.
Obiekty ruchu turystycznego i dobra infrastruktura tworzą wspólnie przyjemną jakość zamieszkania w Schneverdingen. Oferta edukacyjna sięga od szkół podstawowych aż po gimnazjum w Zespole Szkół Ponadpodstawowych. Jedenaście przedszkoli, grup zabaw i obiektów opieki dziennej sprawują opiekę nad maluchami. Wyróżnić należy Miejski Ośrodek Spotkań (FZB) z atrakcyjnymi pomieszczeniami dla młodzieży i salami dla mieszkańców, wykorzystywanymi podczas imprez. Ponadto w Schneverdingen istnieją również oferty Uniwersytetu Ludowego, szkoły muzycznej, Biblioteki Miejskiej, jak też instytucji kościelnych i socjalnych.
Ponad 100 stowarzyszeń wzbogaca życie kulturalne w Schneverdingen, między innymi festyny strzeleckie i dożynki, festyny obyczajowe, wieczory pasterskie, koncerty i potańcówki. Szczególne znaczenie ma Święto Wrzosu w Schneverdingen, które jest zawsze obchodzone w ostatni weekend sierpnia i jest największym festynem ludowym w Lüneburger Heide.
Miasto Schneverdingen razem ze swoimi miejscowościami Ehrhorn, Großenwerde, Heber, Insel, Langeloh, Lünzen, Schülern, Wesseloh, Wintermoor oraz Zahrensen obejmuje północno-zachodnią część powiatu ziemskiego Heidekreis. Ponad 30% terenu miasta o wielkości 234 km2 znajduje się w rezerwacie przyrody Lüneburger Heide. Schneverdingen ma 18.859 mieszkańców (stan: 01.12.2010), od 1972 r. jest "kurortem państwowym", a prawa miejskie otrzymało w 1976. Istnieją partnerstwa z Miastem i Gminą Barlinek (wcześniej Berlinchen) w Polsce (od
1995 r.) oraz z miastem Eksjö w Szwecji (od 2001 r.).
Miasto jest udziałowcem Zakładów Miejskich Schneverdingen GmbH, które gwarantują zaopatrzenie w prąd, gaz i wodę, oraz prowadzą baseny publiczne. Wspólną spółką miasta i Zakładów Miejskich jest Spółka budowy mieszkań, osiedlania i ruchu turystycznego (Spółka Miejska mbH). Spółka ta działa w dziedzinach usuwania nieczystości płynnych, turystyki i rozwoju miasta.
Pierwsza wzmianka w dokumentach o mieście Schneverdingen pochodzi z roku 1231, gdy biskup Iso von Verden zmusił wasala powołanego do zawodu wojennego, Lippolda von Zarenhausen, do rezygnacji z kasztelu "Snewordinge". Świadectwem z najwcześniejszych czasów jest chrzcielnica z brązu z XIV wieku, znajdująca się w kościele ewangelicko-luterańskim pod wezwaniem Piotra i Pawła, który został zbudowany w roku 1746.
Herb miejski Schneverdingen
Podczas Święta Wrzosów w 1937 r. nadano Schneverdingen obowiązujący do dzisiaj herb miejski.
Opis herbu:
Srebrna tarcza z czerwoną belką i czerwoną podstawą tarczy. W ostatnim polu znajduje się biała róża ze złotym gniazdem nasiennym.
Dzisiejszy herb miejski wywodzi swoje pochodzenie z herbu "klanu szlacheckiego" ze Schneverdingen, który na początku XIV wieku wywędrował do Lüneburga. Klan znajdował się w wysokim poważaniu przez następnych 300 lat, później jednak wymarł. Herb rycerski rodziny ukazuje błękitny hełm rycerski, otoczony czerwonymi pnączami roślinnymi i dwoma skrzydłami w czerwono-niebieskie paski, każde z nich przyozdobione białą różą.
Gmina zrezygnowała wówczas z ozdób i wybrała na herb jedynie tarczę z białą różą.
Biała róża stała się również sławna z powodu Święta Wrzosów w Schneverdingen. Kiedyś było to tradycyjne święto ludowe, określane mianem "Święta białej róży". Pierwsze "Święto białej róży" odbyło się w czerwcu 1922 r..
Również gazeta z 1928 roku nosiła miano "Biała róża".
W roku 1936, a więc rok po nadaniu dzisiejszego herbu miejskiego, "Święto białej róży" zostało przemianowane na znane "Święto Wrzosu".
Wcześniejsza historia miasta jest definiowana uprawą rolną na ubogich glebach wrzosowiskowych i małorolnej hodowli bydła. Dopiero od połowy XIX wieku na pierwszy plan wysunęły się zawody rzemieślnicze. Wielkie znaczenie miało przetwórstwo skóry w celu produkcji obuwia. W okresie rozkwitu tego rzemiosła ponad 300 szewców produkowało metodą chałupniczą buty w Schneverdingen. Z przekształcenia tej produkcji powstały liczne fabryki obuwia. Z powodu zmian strukturalnych w branży tej produkuje już tylko jedno przedsiębiorstwo.
Po drugiej wojnie światowej miejscowość przekształciła się z rozmarzonej wrzosowej wioseczki w małe miasto pełne życia. Z szybkim przyrostem zaludnienia połączony był wyraźnie odczuwalny przyrost gospodarczy, który doprowadził do znacznej poprawy infrastruktury. Dzisiejszy obraz miasta jest definiowany przez ponad 1.000 zakładów przemysłowych, rzemieślniczych, handlowych i usługowych, oferujących 4.000 miejsc pracy.
Ze względu na szczególne położenie krajobrazowe ruch turystyczny stał się istotnym czynnikiem gospodarczym przy ponad 200.000 noclegów rocznie i około miliona gości dziennych. Jest to tym bardziej istotne, po rezygnacji w roku 1994 z wojskowego wykorzystania poligonu Soltau-Lüneburg. Goście wrzosowiska mają do dyspozycji hotele, pensjonaty i mieszkania wakacyjne, łącznie 2.400 łóżek gościnnych.
Schneverdingen jest otoczone rozległymi wrzosowiskami, cichymi torfowiskami i lasami, jak też polami i łąkami, po których można wędrować wyznaczonymi szlakami. Na terenie rezerwatu środowiska Lüneburger Heide na byłym poligonie wojskowym wytyczono nową sieć szlaków do wędrowania, wycieczek rowerowych i konnych. Kto nie chce skorzystać z pomocy przewodniczek przy poznawaniu uroków krajobrazu, może udać się na samodzielną wyprawę poznawczą na szlaku eksploracji wrzosowiska i na szlaku poznawczym gospodarki rolnej. Nie wolno pominąć wycieczki do Ogrodu Wrzosowego z 140 różnymi gatunkami wrzosu i 120.000 roślinami z pobliskiego regionu wypoczynkowego "Höpen", jak też uroczego "Pietzmoor".
Pod starymi dębami gospodarstwa Möhr położona jest Akademia Ochrony Środowiska Alfreda Toepfera (NNA), miejsce międzynarodowych spotkań na temat ochrony środowiska pod patronatem Landu Dolna Saksonia.
Liczne obiekty sportowe i wypoczynkowe, jak hala pływalni "Heidjers Wohl", basen na wolnym powietrzu "Quellenbad", przestronne centrum sportowe z urządzeniami dla lekkoatletów i polami do uprawiania różnych dyscyplin sportowych, hale sportowe, hale i place tenisowe, duża hala widowiskowa, jak też obiekty wspólnoty wiejskiej i stowarzyszeń oferują wiele możliwości aktywności mieszkańcom i gościom.
Należy tu wyróżnić muzeum ludowe "De Theeshof", typowe bliźniacze gospodarstwo dolnosaksońskie z budynkami gospodarskimi. Odbywają się tu spotkania z historią ludową, jak też wystawy, odczyty i przedstawienia teatralne, utrzymane w duchu czasu. W filii Muzeum pulpitów i pisania piórem znajdującej się w miejscowości Insel ożywa powszedni dzień szkolny minionych dziesięcioleci.
Obiekty ruchu turystycznego i dobra infrastruktura tworzą wspólnie przyjemną jakość zamieszkania w Schneverdingen. Oferta edukacyjna sięga od szkół podstawowych aż po gimnazjum w Zespole Szkół Ponadpodstawowych. Jedenaście przedszkoli, grup zabaw i obiektów opieki dziennej sprawują opiekę nad maluchami. Wyróżnić należy Miejski Ośrodek Spotkań (FZB) z atrakcyjnymi pomieszczeniami dla młodzieży i salami dla mieszkańców, wykorzystywanymi podczas imprez. Ponadto w Schneverdingen istnieją również oferty Uniwersytetu Ludowego, szkoły muzycznej, Biblioteki Miejskiej, jak też instytucji kościelnych i socjalnych.
Ponad 100 stowarzyszeń wzbogaca życie kulturalne w Schneverdingen, między innymi festyny strzeleckie i dożynki, festyny obyczajowe, wieczory pasterskie, koncerty i potańcówki. Szczególne znaczenie ma Święto Wrzosu w Schneverdingen, które jest zawsze obchodzone w ostatni weekend sierpnia i jest największym festynem ludowym w Lüneburger Heide.
